Home » Excel usunął rekordy: odzyskiwanie formuł i arkuszy

Excel usunął rekordy: odzyskiwanie formuł i arkuszy

Przeczytaj dziennik napraw programu Excel, zidentyfikuj brakujące formuły lub zawartość arkusza, przywróć zdrowszy skoroszyt i sprawdź poprawność obliczeń przed użyciem naprawionych danych.

Updated on

Excel usunął rekordy: odzyskiwanie formuł i arkuszy

Program Excel może otworzyć uszkodzony skoroszyt po usunięciu treści, których nie mógł odczytać. Komunikat informujący, że rekordy zostały usunięte, jest zatem ostrzeżeniem o konieczności sprawdzenia wynikowego skoroszytu, a nie potwierdzeniem, że wszystkie dane zostały odzyskane. Zachowaj oryginalny plik XLSX lub XLSM, naprawiony plik wyjściowy i dziennik naprawy jako trzy osobne obiekty. Twoim celem jest ustalenie, które obliczenia lub elementy arkusza zostały utracone i uzyskanie wiarygodnej wersji, zanim zależą od tego decyzje biznesowe.

Szybka odpowiedź

Przeczytaj dziennik napraw programu Excel, zidentyfikuj brakujące formuły lub zawartość arkusza, przywróć zdrowszy skoroszyt i sprawdź poprawność obliczeń przed użyciem naprawionych danych.

Przetłumacz dziennik napraw na konkretną listę kontrolną

Przeczytaj dziennik i zanotuj wymienione w nim części skoroszytu. Część arkusza wskazuje zawartość konkretnego arkusza, natomiast wpisy dotyczące formuł, stylów, rysunków, udostępnionych ciągów znaków lub informacji o obliczeniach mogą wpływać na różne aspekty skoroszytu. Nie zakładaj, że każdy wpis w dzienniku odpowiada widocznej pustej komórce. Skoroszyt może wyświetlać wiarygodne wartości zapisane w pamięci podręcznej po utracie formuł, a wykres może zachować swój kształt, odnosząc się do niepełnego zakresu. Zapisz dokładne sformułowanie, aby późniejsze porównanie dotyczyło właściwych funkcji.

Zachowaj dziennik z odpowiednim naprawionym wyjściem. Jeśli przeprowadzasz kolejną naprawę na oddzielnym duplikacie, oznacz osobno drugi wynik i jego dziennik. W przeciwnym razie trudno będzie ustalić, który kandydat utracił które rekordy. Unikaj edytowania części XML w jedynym oryginalnym skoroszycie. XLSX i XLSM to pakiety strukturalne z relacjami pomiędzy ich komponentami; uczynienie jednego pliku czytelnym składniowo nie oznacza, że ​​odniesienia do skoroszytu, formuły i funkcje aplikacji pozostaną spójne.

Porównaj przed ponownym obliczeniem lub aktualizacją łączy

Otwórz kopię roboczą i odrzuć nieoczekiwane aktualizacje linków zewnętrznych, dopóki nie poznasz ich źródeł. Aktualizowanie łączy może zastąpić wyniki zapisane w pamięci podręcznej i zaciemnić dowody zawartości skoroszytu. Jeśli istnieją makra, wyłącz je na czas sprawdzania nieznanego odzyskanego kandydata. Policz widoczne i ukryte arkusze, porównaj ich nazwy i sprawdź regiony używane przez dane zadanie. Sprawdź utracone nazwane zakresy, uszkodzone odniesienia, zmienione typy danych i obiekty, które zniknęły podczas naprawy.

Zwróć szczególną uwagę na formuły, które stały się liczbami stałymi lub pustymi komórkami. Użyj formuły programu Excel i odpowiednich narzędzi kontrolnych na kopii, aby porównać ważne zakresy obliczeń ze znaną, dobrą wersją. Wybierz ręcznie kilka reprezentatywnych wierszy, w tym granice i przypadki wyjątków. Całkowite dopasowanie z wczorajszego raportu nie dowodzi, że wszystkie podstawowe formuły przetrwały. Gdy skoroszyt zawiera listę płac, decyzje dotyczące zapasów lub raport finansowy, odpowiedzialny właściciel powinien przejrzeć logikę, zanim naprawione dane wyjściowe powrócą do produkcji.

Jeśli skoroszyt jest duży, nadaj priorytet ścieżce o znaczeniu krytycznym dla firmy, zamiast sprawdzać same losowe komórki. Identyfikuj dane wejściowe, transformacje, podsumowania i eksportowane wyniki. Przetestuj co najmniej jeden przykład na każdym etapie. Zapisz, gdzie formuła powinna istnieć, ale jej nie ma, oraz czy brakująca treść jest zlokalizowana, czy rozproszona po arkuszach. Ta mapa pomaga Ci zdecydować, czy przywrócenie całego historycznego skoroszytu jest bezpieczniejsze niż próba rekonstrukcji pojedynczych uszkodzonych zakresów.

Przywróć zdrowszy skoroszyt przed przebudowaniem formuł

Sprawdź historię wersji oryginalnego skoroszytu, zwłaszcza jeśli znajdował się on w zsynchronizowanym folderze współpracy. Pobierz wersję sprzed naprawy i otwórz ją jako niezależną kopię. Porównaj jego formuły i arkusze z naprawionym kandydatem. Zachowaj później ważne dane osobno przed rozważeniem wymiany. Jeśli poprzedni skoroszyt jest w dobrym stanie, ale jest starszy, zrekonstruuj nowy wynik, wprowadzając do tej wersji zweryfikowane, nowsze dane wejściowe, zamiast kopiować cały uszkodzony arkusz na działające formuły.

W przypadku oryginału, który nadal istnieje, wypróbuj polecenie Otwórz i napraw w programie Excel na innym duplikacie za pomocą opcji Plik i Otwórz, wybierając strzałkę obok opcji Otwórz, gdy opcja jest dostępna. Zapisz pomyślny wynik pod nową nazwą. Jeśli program Excel oferuje wyodrębnianie danych, należy pamiętać, że może to spowodować odzyskanie wartości lub formuł bez zachowania wszystkich funkcji skoroszytu. Nie nadpisuj oryginału wynikiem wyodrębnienia, a następnie załóż, że brakujące wykresy, formatowanie, makra lub połączenia zostały bezpiecznie zarchiwizowane.

Zrozumienie ograniczeń prostego eksportu

Eksportowanie wybranych arkuszy do prostego formatu może zachować czytelne wartości, ale nie jest to pełne odzyskiwanie skoroszytu. Na przykład plik CSV nie zachowuje wielu arkuszy, formuł jako logiki skoroszytu roboczego, osadzonych wykresów ani projektów makr. Użyj takiego eksportu jako materiału dowodowego lub materiału do rekonstrukcji i zachowaj oryginalne opakowanie. Jeśli zdrowy, wcześniejszy skoroszyt został usunięty ze stabilnej obsługiwanej pamięci, skanowanie w celu odzyskania plików może zlokalizować lepszego kandydata; skanowanie nie może wywnioskować dokładnej zamierzonej formuły z pustej komórki.

Odbudowuj tylko to, co można zweryfikować

Jeśli konieczna jest rekonstrukcja, utwórz oddzielny skoroszyt i udokumentuj każdy zaimportowany zakres lub odtworzoną formułę. Jeśli to możliwe, zacznij od zweryfikowanego szablonu lub historycznego skoroszytu. Porównaj odniesienia względne i bezwzględne przed wypełnieniem formuł w wierszach lub kolumnach. Sprawdź nazwane zakresy, odniesienia do tabel strukturalnych i łącza do innych arkuszy. Przelicz kopię roboczą dopiero po zarejestrowaniu jej początkowych wyświetlanych wartości, a następnie zbadaj istotne różnice, zamiast automatycznie akceptować nowe sumy.

Rozważmy skoroszyt budżetowy, którego naprawa usunęła formuły z miesięcznego arkusza podsumowującego, podczas gdy transakcje źródłowe przetrwały. Przywróć prawidłowy układ podsumowań z wcześniejszej wersji, przenieś zweryfikowaną tabelę transakcji i porównaj sumy kilku kont z niezależnymi raportami. Obecność wszystkich wierszy transakcji nie oznacza, że ​​naprawione zestawienie jest prawidłowe. Podobnie podsumowanie, które wygląda poprawnie, może ukryć brakujące transakcje. Przed zastąpieniem udostępnionego skoroszytu sprawdź poprawność danych i logiki.

Pytania dotyczące ostrzeżenia o usuniętych rekordach w programie Excel

Czy pomyślna naprawa oznacza, że skoroszyt jest godny zaufania? Oznacza to, że Excel wygenerował wynik, który można otworzyć, który nadal wymaga sprawdzenia zawartości i obliczeń. Czy aplikacja do odzyskiwania może przywrócić formuły usunięte podczas naprawy? Może odzyskać inną, nienaruszoną kopię skoroszytu z obsługiwanej pamięci, ale nie rekonstruuje logiki biznesowej jedynie na podstawie komunikatu ostrzegawczego. Czy należy usunąć dziennik napraw? Przechowuj go do czasu sprawdzenia odzyskanego skoroszytu i utworzenia kopii zapasowej.

Co się stanie, jeśli plik zostanie otwarty, ale liczby będą nieprawidłowe? Pracuj na duplikacie, sprawdzaj obecność formuły, połączenia zewnętrzne, ustawienia obliczeń i podstawowe dane wejściowe w oparciu o zweryfikowane źródło. Co się stanie, jeśli uszkodzony zostanie tylko jeden arkusz? Zachowaj cały skoroszyt i wyodrębnij wiarygodne materiały z kopii roboczych; relacje z innymi arkuszami mogą sprawić, że pozornie izolowany problem będzie szerszy, niż się początkowo wydaje. Zapisz zaakceptowany wynik, zamknij go, otwórz ponownie i powtórz mały zestaw testów obliczeniowych przed dystrybucją.

Przygotuj bezpieczny plan powrotu do zdrowia

Przed przetestowaniem metody odzyskiwania utwórz krótki zapis zdarzenia. Zapisz dokładny błąd, oryginalny folder, urządzenie, którego dotyczy problem i ostatni udany dostęp. Opisz zmianę, która bezpośrednio poprzedzała awarię. Najpierw zdecyduj, czy pliku brakuje, czy jest on po prostu nieczytelny. Następnie sprawdź, czy nie zawiedzie tylko jedna aplikacja, czy też Windows również nie utraci dostępu do dysku. Sytuacje te wymagają różnych rozwiązań. Przejrzysty zapis pomoże każdemu uniknąć powtarzania nieudanej naprawy. Daje także specjalistom przydatne dowody, jeśli potrzebujesz dalszej pomocy.

Przed rozpoczęciem wybierz osobne miejsce docelowe. Inny folder na dysku, którego dotyczy problem, nadal zależy od tego samego sprzętu. Zapisanie w tym miejscu może również spowodować nadpisanie usuniętej zawartości. Zamiast tego użyj innego zdrowego dysku fizycznego z wystarczającą ilością wolnego miejsca. Zezwól na dodatkowe miejsce, jeśli chcesz także zachować obraz dysku. Na komputerze służbowym postępuj zgodnie z zasadami organizacji dotyczącymi poufnych plików i szyfrowania. Trzymaj klucze odzyskiwania i hasła poza zrzutami ekranu. Wyraźnie oznacz źródło i miejsce docelowe, zwłaszcza gdy oba urządzenia mają podobną pojemność.

Rozpoznaj znaki ostrzegawcze dotyczące sprzętu

Zatrzymaj zwykłe rozwiązywanie problemów z oprogramowaniem, jeśli źródło klika, wielokrotnie się rozłącza lub działa niezwykle wolno. Na uwagę zasługuje również błędnie zgłoszona pojemność. Pełne skanowanie umożliwia odczytanie dużych części urządzenia. Ta aktywność może pogorszyć niewydolność fizyczną. Unikaj wielokrotnego ponownego uruchamiania, mając nadzieję, że urządzenie będzie dłużej widoczne. Zapisz jego model i objawy, a następnie poszukaj odpowiedniej pomocy w powrocie do zdrowia. Zweryfikowana kopia zapasowa może zapewnić najprostszą drogę do wymiennych danych. W przypadku plików, których nie można zastąpić, zachowaj źródło przed wykonaniem kolejnego eksperymentu.

Trzymaj oryginalne dowody oddzielnie od kopii roboczych. Jeśli możesz odczytać plik, którego dotyczy problem, skopiuj go w niezmienionej postaci do zdrowego miejsca docelowego. Oznacz tę kopię datą i źródłem. Utwórz kolejny duplikat w celu naprawy aplikacji. Jeśli kopiowanie powoduje błędy w odczycie, potraktuj je jako nowy dowód dotyczący urządzenia. Coraz bardziej agresywne polecenia naprawy nie rozwiązują każdego problemu sprzętowego. Zwykła kopia pliku nie jest obrazem sektora kontrolowanego. Przed przystąpieniem do intensywnego obrazowania lub skanowania poproś doświadczonego operatora o ocenę pogarszającego się stanu sprzętu.

Najpierw sprawdź dwie bezpłatne trasy odzyskiwania

Metoda 1: Historia pliku lub poprzednie wersje

  1. Znajdź oryginalny folder i sprawdź dostępne w nim kopie zapasowe poprzednich wersji lub historii plików.
  2. Wybierz wersję zarejestrowaną przed incydentem i otwórz ją lub skopiuj do wglądu.
  3. Przywróć kandydata na inny zdrowy dysk bez zastępowania bieżącego oryginału.
  4. Zastosuj test akceptacyjny dla konkretnego przypadku i zachowaj obie wersje do zakończenia przeglądu.

Historia plików i poprzednie wersje wymagają wcześniejszej kopii faktycznie zapisanej przez system Windows. Włączenie funkcji tworzenia kopii zapasowych po utracie nie może odtworzyć jej historii. Zacznij od folderu, w którym pierwotnie znajdował się plik. W systemie Windows kliknij ten folder prawym przyciskiem myszy i otwórz Właściwości. Sprawdź poprzednie wersje, jeśli Twój system oferuje tę zakładkę. Pusta lista oznacza, że ​​ta trasa nie dostarczyła przydatnej migawki. Nie wyklucza to niezależnych kopii zapasowych, historii w chmurze, plików odzyskiwania aplikacji lub innych źródeł opisanych w tym artykule.

Porównaj każdą dostępną wersję z datą zdarzenia. Otwórz lub skopiuj kandydata przed zastąpieniem czegokolwiek. Późniejsza migawka może zawierać takie same uszkodzenia jak bieżący plik. W razie potrzeby podłącz ponownie właściwy dysk kopii zapasowej historii plików. Następnie przejrzyj pierwotną lokalizację za pomocą interfejsu przywracania systemu Windows. Wybierz inne miejsce docelowe, jeśli pozwala na to interfejs. Zachowaj zarówno bieżący plik, jak i przywróconego kandydata. Przed podjęciem decyzji, która wersja najlepiej spełnia cel odzyskiwania, przejrzyj ich zawartość.

Pobierz i przetestuj wersje w chmurze

Sprawdź historię chmury osobno, jeśli zsynchronizowałeś oryginalny plik. Użyj konta, które było właścicielem dokumentu. Przeglądaj dostępne wersje poprzez interfejs dostawcy i pobierz odpowiedniego kandydata. Zsynchronizowany folder może zawierać element zastępczy online, a nie cały plik lokalny. Upewnij się, że pobrany kandydat otwiera się w trybie offline. Porównaj także jego rzeczywistą zawartość, zamiast ufać dacie ostatniej modyfikacji. Synchronizacja niekoniecznie oznacza niezależną kopię zapasową. Może rozprzestrzenić przypadkowe nadpisanie na inne urządzenia.

Zastosuj test akceptacyjny dostosowany do konkretnego przypadku w przypadku każdego przywróconego kandydata. Sama oczekiwana nazwa pliku nie gwarantuje pomyślnego odzyskania. Zapisz źródło, datę, rozmiar i wynik testu dla każdej przydatnej wersji. Lokalne kopie zapasowe, historia w chmurze i pliki odzyskiwania aplikacji mogą zachować różne części pracy. Trzymaj tych kandydatów oddzielnie, dopóki nie zrozumiesz dzielących ich różnic. Zbyt wczesne kopiowanie danych może spowodować usunięcie przydatnych dowodów. Jeśli konieczna będzie rekonstrukcja, utwórz nowy plik roboczy ze zweryfikowanych kopii i zachowaj dane wejściowe.

Metoda 2: Kopia zapasowa systemu Windows lub obraz systemu

  1. Zidentyfikuj poprawną kopię zapasową systemu Windows lub obraz systemu i potwierdź jej datę i zakres.
  2. Zamiast przywracania w bieżącym systemie, korzystaj z obsługiwanego przywracania na poziomie plików lub bezpiecznego przeglądania obrazów.
  3. Wyodrębnij wymagane pliki i wszelkie niezbędne materiały towarzyszące do osobnego miejsca docelowego.
  4. Otwórz i zatwierdź przywrócone kandydatów, a następnie niezależnie wykonaj kopię zapasową zaakceptowanych wyników.

Druga bezpłatna trasa wykorzystuje istniejącą kopię zapasową systemu Windows lub obraz systemu. Potwierdź datę kopii zapasowej i komputer, na którym ją utworzono. Sprawdź, czy zestaw obejmuje dany folder lub wolumin. Kopia zapasowa z innego profilu może pominąć wymagane pliki. Jeśli kopia zapasowa korzysta z szyfrowania, znajdź jej prawidłowe hasło. Zachowaj cały zestaw w nienaruszonym stanie. Unikaj zmiany nazw komponentów lub usuwania katalogów, gdy interfejs nie może ich natychmiast wyświetlić. Zapisz problem i zastosuj metodę przywracania odpowiednią dla formatu kopii zapasowej.

Przywróć bezpiecznie wybrane pliki

Preferuj przywracanie na poziomie plików, jeśli narzędzie do tworzenia kopii zapasowych je obsługuje. Najpierw wybierz wymagane foldery i przywróć je na osobnym dysku. W przypadku zestawu zarządzanego za pomocą narzędzia Kopia zapasowa i przywracanie systemu Windows użyj opcji przywracania plików. Pełne odzyskiwanie systemu może zastąpić bieżący komputer. Operacja ta nie jest konieczna, gdy potrzebne są tylko wybrane dokumenty. Jeśli kopia zapasowa składa się z obrazu systemu, sprawdź zachowaną kopię za pomocą obsługiwanej metody. Odrzucaj monity o inicjalizację podczas przeglądania dysku, który powinien już zawierać dane.

Trzymaj wyodrębnionych kandydatów z dala od automatycznej synchronizacji podczas ich testowania. Zachowaj oryginalny zestaw kopii zapasowych przez cały czas trwania dochodzenia. Aplikacje mogą oferować naprawę dokumentu, aktualizację bazy danych lub konwersję prezentacji. Przetestuj te operacje na dodatkowych duplikatach i zapisz każdy wynik pod nową nazwą. Udana konwersja nie oznacza, że ​​ocalał każdy oryginalny obiekt. Zaszyfrowane pliki mogą również wymagać certyfikatów i kluczy prywatnych. Złożona pamięć może wymagać plików nadrzędnych lub kilku powiązanych dysków. Przed zaakceptowaniem wyniku sprawdź wymagania specyficzne dla danego przypadku.

Poszukaj niezależnego źródła

Jeśli kopie zapasowe nie zawierają użytecznej kopii, zapisz wynik i wybierz inną uzasadnioną metodę. Powtarzanie tej samej renowacji nie może spowodować powstania innego pliku historycznego. Poszukaj niezależnego źródła, takiego jak wcześniejszy eksport lub wysłany załącznik. Pomocna może być także kopia zapasowa aplikacji lub zweryfikowane archiwum. Uzyskaj rzeczywisty plik, a nie zrzut ekranu lub podgląd. Przed wybraniem narzędzia do naprawy zidentyfikuj brakującą zawartość. Następnie sprawdź, czy narzędzie rozwiązuje ten konkretny problem. Samo dopasowanie rozszerzenia nie potwierdza przydatności.

Odzyskaj utracony plik za pomocą PandaOffice Drecov

Rozważ rozwiązanie PandaOffice Drecov, gdy potrzebujesz kolejnej kopii usuniętego lub utraconego pliku. Źródło przechowywania musi pozostać stabilne, czytelne i kompatybilne z zainstalowanym produktem. Sprawdź aktualnie obsługiwane formaty i interfejs. Odzyskiwanie plików nie zastępuje naprawy bazy danych aplikacji ani uzupełniania brakujących kluczy szyfrujących. Nie może również zagwarantować odtworzenia niekompletnej pamięci wielodyskowej. Nadpisane bajty mogą już nie istnieć. Jeśli obecny plik ma jedynie problem ze zgodnością, najpierw zakończ sprawdzanie odpowiednich aplikacji. Kolejna odzyskana kopia pomaga tylko wtedy, gdy rozwiąże faktyczną stratę.

Zainstaluj aplikację do odzyskiwania na zdrowym dysku. Wybierz inny dysk fizyczny dla odzyskanych danych wyjściowych. Normalne użycie dysku systemowego, którego dotyczy problem, może powodować zapisy w tle. Jeśli jest to praktyczne, uzyskaj dostęp do tego źródła jako pamięci dodatkowej z innego odpowiedniego środowiska Windows. Jeśli nie możesz go bezpiecznie zachować, poszukaj pomocy. Dysk SSD może odrzucić usunięte dane poprzez TRIM lub czyszczenie wewnętrzne. W związku z tym skanowanie nie może zagwarantować wcześniejszej wersji. Traktuj znajome nazwisko w wynikach jako kandydata, a następnie sprawdź rzeczywistą zawartość.

Krok 1: Wybierz obsługiwane źródło

Zidentyfikuj rzeczywiste źródło na podstawie nazwy urządzenia, pojemności, partycji i oryginalnego folderu. Wybierz to źródło w aplikacji do odzyskiwania. Sama litera dysku może wprowadzić w błąd po przeniesieniu dysków między komputerami. W przypadku braku pliku na dostępnym woluminie systemu Windows zacznij od tego woluminu lub dostępnego selektora lokalizacji. Pamięć wirtualna, szyfrowana, dynamiczna i wspólna wymagają specjalnych kontroli opisanych wcześniej. Przed skanowaniem sprawdź wymaganą metodę dostępu. Zwykły program do odzyskiwania niekoniecznie obsługuje nieobsługiwany kontener pamięci.

Przed rozpoczęciem ponownie sprawdź stabilność urządzenia i pojemność docelową. Zamknij aplikacje, które mogą edytować plik, którego dotyczy problem. Uruchom jeden proces odzyskiwania na raz, zamiast wykonywać konkurencyjne skany tego samego źródła. Przeczytaj dokumentację dotyczącą dowolnej opcji, której wpływ na oryginał jest niejasny. Skanowanie należy oddzielić od naprawy. Twoim celem jest odczytanie dostępnych danych i zapisanie kandydatów w innym miejscu. Zmiana tablicy partycji lub formatowanie źródła służy innemu celowi. Zachowaj oryginał na czas oceny wyników.

Interfejs wyboru źródła PandaOffice Drecov

Krok 2: Zeskanuj i porównaj kandydatów

Wybierz odpowiedni skan dla obsługiwanego źródła. Niech to się skończy, dopóki urządzenie pozostanie zdrowe. Użyj dostępnych filtrów dla typu pliku, przybliżonej nazwy, rozmiaru i lokalizacji. W zrekonstruowanych plikach może brakować oryginalnych nazw lub folderów. Porównaj kilku kandydatów, zamiast ufać pierwszemu dopasowaniu. Starszy, nienaruszony dokument może być bardziej przydatny niż nowsza, uszkodzona kopia. W przypadku mediów wskazówką jest wiarygodny rozmiar i rozpoznawalny podgląd. Nie zastępują one pełnego sprawdzenia we wniosku właściciela.

Zatrzymaj się i ponownie oceń, czy urządzenie rozłącza się, wydaje nietypowe dźwięki lub kumuluje się błędy odczytu. Powtarzające się pełne skanowanie może obciążyć pogarszający się sprzęt. Zapisz informacje o skanowaniu w odpowiednim miejscu docelowym tylko wtedy, gdy oprogramowanie obsługuje tę funkcję. Rekord skanowania nie zawiera kopii zapasowej wszystkich danych źródłowych. Unikaj zmiany źródła pomiędzy skanowaniem a odzyskiwaniem. Późniejsze zapisy mogą unieważnić wcześniejsze wyniki. Najpierw znajdź małą reprezentatywną grupę, a następnie przetestuj ją, zanim poświęcisz czas i miejsce na większy wybór.

Interfejs wyników skanowania PandaOffice Drecov

Krok 3: Wyświetl podgląd i odzyskaj na inny dysk

Wyświetl podgląd obsługiwanych kandydatów i zapisz wybrane pliki na innym dysku fizycznym. Zachowaj te dane wyjściowe w niezmienionej formie jako zapis odzyskiwania. Utwórz kolejną kopię roboczą w celu naprawy, konwersji lub dalszej edycji. Użyj wyraźnych nazw folderów dla źródła, daty skanowania i próby odzyskania. Zachowaj uszkodzony oryginał na czas dochodzenia. Niedostępny podgląd nie oznacza automatycznie, że plik nie nadaje się do użytku. Jeśli to możliwe, przetestuj odzyskaną kopię w odpowiedniej aplikacji. Obowiązuje również sytuacja odwrotna: sam pomyślny podgląd nie gwarantuje całkowitego odzyskania.

Zastosuj testy specyficzne dla przypadku do odzyskanych kopii. Jeśli brakuje treści, sprawdź innego historycznego lub odzyskanego kandydata. Zmiana nazwy rozszerzenia nie może odtworzyć brakujących bajtów. Powtarzanie identycznej naprawy na identycznych danych wejściowych również ma ograniczenia. Zatrzymaj się, gdy dostępne metody nie dostarczają już użytecznych dowodów. Zastanów się, czy specjalistyczna, niezależna kopia zapasowa lub rekonstrukcja to wiarygodny kolejny krok. Zachowaj źródło i przydatne wyniki cząstkowe. Ukończone skanowanie to nie to samo, co ukończone odzyskiwanie.

Interfejs podglądu i odzyskiwania PandaOffice Drecov

Przed zaakceptowaniem odzyskiwania sprawdź kompletność

Przed wymianą danych produkcyjnych sprawdź kompletność. Sprawdź materiał, który ma największe znaczenie, a nie tylko sprawdzaj, czy plik się otwiera. W stosownych przypadkach porównaj sumy lub liczbę elementów. Przetestuj próbki z różnych części odzyskanej kolekcji. W otwieralnym pliku może nadal brakować arkuszy, wiadomości, obrazów lub ostatnich wersji. Rejestruj ostrzeżenia dotyczące naprawy aplikacji. Zapisz naprawiony wynik pod nową nazwą i porównaj go z zachowanym kandydatem. Zachowaj raport aplikacji lub dziennik napraw obok kopii roboczej.

Podczas sprawdzania kolekcji należy używać reprezentatywnych próbek. Testuj małe i duże pliki, starsze i nowsze wersje oraz różne formaty. Otwórz elementy z kilku folderów. Jeśli masz wiarygodne referencje, porównaj rozmiary plików i skróty kryptograficzne. Dopasowane skróty ustalają, że dwa pliki zawierają identyczne bajty. Nie ustalają, czy nieznany odzyskany plik zawiera zamierzoną pracę. Bez wiarygodnych referencji sprawdź samą treść. Połącz kontrole techniczne z kryteriami akceptacji pierwotnego zadania.

Zachowaj dokumentację zdarzenia i oryginalne kandydatury do czasu, aż właściciel zaakceptuje odzyskanie. W przypadku danych biznesowych zaangażuj osobę znającą treść. Technik może potwierdzić otwarcie skoroszytu. Jego właściciel może rozpoznać brakującą formułę lub nieaktualne dane wejściowe. Przed zastąpieniem udostępnionej kopii wykonaj nową kopię zapasową zaakceptowanego wyniku. Dopiero wtedy ponownie podłącz automatyczną synchronizację, jeśli to konieczne. Ta sekwencja zmniejsza ryzyko nadpisania odzyskiwania przez starszą zsynchronizowaną wersję. Wyraźnie dokumentuj wszelkie nierozwiązane luki.

Co musi obejmować pomyślny wynik

Wszystkie wymagane arkusze, formuły, nazwy, wykresy i sumy krytyczne są sprawdzane w oparciu o wiarygodne źródła lub niezależnie potwierdzone obliczenia.

Zapobiegnij tej samej stracie podczas następnej zmiany

Po odzyskaniu usuń pierwotną przyczynę, korzystając ze zweryfikowanej kopii zapasowej. Wymień zawodną pamięć masową i w razie potrzeby popraw przepływ pracy aplikacji. Spraw, aby plan tworzenia kopii zapasowych obejmował rzeczywiste foldery i pliki towarzyszące. Zachowaj co najmniej jedną kopię odzyskiwania niezależną od źródła i konta synchronizacji. Zaplanuj mały test przywracania, zamiast polegać tylko na komunikacie o stanie kopii zapasowej. Otwórz przywrócone dane w aplikacji, która będzie z nich korzystać. Sama lista folderów nie stanowi użytecznej kopii zapasowej.

Udokumentuj wybraną wersję, miejsce docelowe, wyniki walidacji i pozostałe limity. Chroń dane uwierzytelniające, klucze i prywatne dokumenty w odpowiednich lokalizacjach. Poczekaj przed wymazaniem lub ponownym wykorzystaniem oryginalnej pamięci. Najpierw umieść zaakceptowany wynik w więcej niż jednym bezpiecznym miejscu. Poproś właściciela o potwierdzenie, że wymagana zawartość jest kompletna. Jeżeli czegoś brakuje, należy zachować źródło do ewentualnej specjalistycznej oceny. Wyraźny punkt zatrzymania chroni użyteczny wynik częściowy przed niepotrzebnymi eksperymentami. Zachowaj zapis odzyskiwania wraz z zaakceptowaną kopią zapasową.

Aby zapoznać się z odpowiednim typem przechowywania lub dokumentu, zapoznaj się z tymi przewodnikami odzyskiwania: Odzyskiwanie plików Excela, Odzyskiwanie dysku twardego, Odzyskiwanie sformatowanych danych.

Aby zapoznać się z powiązanym problemem i jego diagnozą, przeczytaj: powiązany przewodnik odzyskiwania.

Przed zmianą źródła sprawdź aktualne wytyczne dotyczące platformy: oficjalna dokumentacja.