Plik VHDX, który nie zostanie podłączony, może oznaczać problem z uprawnieniami hosta, uszkodzony kontener, niekompletną kopię lub zależność od innych plików dysku wirtualnego. Nie inicjuj dysku wirtualnego po wyświetleniu monitu systemu Windows i nie zakładaj, że podstawowy dysk VHDX zawiera najnowsze dane maszyny wirtualnej. Zatrzymaj odpowiednie obciążenie za pomocą obsługiwanego procesu zarządzania, zachowaj cały zestaw plików i zdiagnozuj kopię roboczą przed próbą naprawy lub scalenia punktów kontrolnych.
Szybka odpowiedź
Zachowaj dysk VHDX i dowolny łańcuch nadrzędny lub punkt kontrolny, rozróżnij błędy hosta i kontenera, przetestuj kopię tylko do odczytu i odzyskaj pliki z obsługiwanego dostępnego woluminu.
Zidentyfikuj kontener i jego zależności
Zapisz oryginalną ścieżkę, rozmiar, datę modyfikacji, powiązaną maszynę wirtualną i dokładny błąd dołączania dysku VHDX. Zapytaj, czy plik pochodzi z aktywnej kopii, eksportu, kopii zapasowej czy przerwanej migracji. Plik skopiowany podczas aktywnego zapisu na maszynie wirtualnej może nie reprezentować spójnego punktu przywracania. Jeśli istnieją pliki punktów kontrolnych lub pliki różnicowe, zachowaj je razem z informacjami konfiguracyjnymi i dyskami nadrzędnymi. Największy lub najstarszy plik nie jest automatycznie poprawnym liściem zawierającym najnowszy stan.
Nie zmieniaj nazwy, nie usuwaj ani nie łącz AVHDX lub innych elementów łańcucha tylko po to, aby folder wyglądał na prostszy. Dysk różnicowy może zależeć od zawartości nadrzędnej, a błąd ręcznego wyboru może ujawnić starszy stan lub przerwać łańcuch. Skorzystaj z procedur inspekcji i tworzenia kopii zapasowych obsługiwanych przez odpowiednią platformę wirtualizacji. W przypadku obciążenia produkcyjnego skontaktuj się z jego administratorem przed jego zatrzymaniem lub podjęciem próby podłączenia w innym miejscu. Operacja dołączania może powodować konflikt ze środowiskiem już korzystającym z dysku.
Zlokalizuj plik hosta przed sprawdzeniem jego zawartości
Rozróżnij także brakujący plik kontenera od kontenera, który istnieje, ale nie można go dołączyć. Jeśli sam plik VHDX został usunięty, odzyskiwanie należy rozpocząć w systemie plików hosta lub w kopii zapasowej zawierającej ten plik. Jeśli jest obecny, sprawdź, czy kopia została ukończona i czy jej rozmiar odpowiada oczekiwanemu źródłu. Interpretacja dysku wirtualnego odzyskanego jako obcięty plik hosta może nie być możliwa, mimo że zachowała się jego nazwa pliku i część zawartości.
Sprawdź hosta bez zmiany wirtualnego systemu plików
Użyj zdrowej lokalnej kopii roboczej i potwierdź, że konto ma uzasadnione uprawnienia do jej odczytu. Sprawdź dostępne miejsce na hoście i w miejscu docelowym odzyskiwania. Sprawdź, czy plik jest nadal otwarty przez proces maszyny wirtualnej, zadanie tworzenia kopii zapasowej lub inne podłączenie. Rozwiąż przyczynę za pomocą obsługiwanych narzędzi do zarządzania, zamiast wymuszać drugi zapisywalny załącznik. Jeśli na dysku hosta występują błędy we/wy lub sprzęt jest niestabilny, zachowaj tę warstwę przed próbą naprawy dysku VHDX.
Aby uzyskać zgodną samodzielną kopię VHD lub VHDX, Zarządzanie dyskami systemu Windows umożliwia dołączenie dysku VHD. Użyj opcji tylko do odczytu, jeśli jest dostępna i odpowiednia do kontroli. Wybierz ostrożnie skopiowany plik. Po podłączeniu sprawdź odsłonięte dyski i partycje, nie akceptując inicjalizacji ani formatowania. Fakt podłączenia dysku wirtualnego nie dowodzi, że znajdujący się na nim system plików jest zdrowy. I odwrotnie, błąd dostępu do hosta nie oznacza, że znajdujący się w nim system plików jest uszkodzony.
Jeśli system Windows udostępni czytelny wolumin, skopiuj ważne pliki do niezależnego miejsca docelowego i przetestuj je przed dalszą pracą. Po zakończeniu odłącz sprawdzoną kopię za pomocą obsługiwanego interfejsu, upewniając się, że odłączasz zamierzony dysk. Nie wybieraj opcji usuwającej plik dysku wirtualnego, chyba że wyraźnie zamierzasz usunąć jednorazową kopię roboczą. Zachowaj oryginalny kontener i wszystkie zależności łańcuchowe podczas całego dochodzenia.
Wybierz odpowiednią warstwę odzyskiwania
Jeśli brakuje pliku hosta, sprawdź kopie zapasowe hosta, poprzednie wersje i oryginalne miejsce docelowe eksportu. Jeśli to możliwe, przywróć cały wymagany zestaw z jednego spójnego punktu przywracania. Mieszanie elementu nadrzędnego z jednej daty z plikiem różnicującym z innej może spowodować nieprawidłowy lub wprowadzający w błąd wynik. Jeśli aplikacja do tworzenia kopii zapasowych jest właścicielem tego formatu, użyj obsługiwanego przez nią procesu przywracania, zamiast wyodrębniać losowe komponenty i zakładać, że tworzą one użyteczny łańcuch.
Jeśli dołączona zostanie samodzielna kopia, ale pliki znajdujące się w odsłoniętym woluminie zostaną usunięte, pomocny może być obsługiwany zwykły proces odzyskiwania plików. Potwierdź, że aplikacja do odzyskiwania obsługuje ujawniony system plików i metodę dostępu. PandaOffice Drecov nie jest tutaj prezentowany jako narzędzie, które naprawia nagłówki VHDX, rekonstruuje dowolne łańcuchy punktów kontrolnych lub łączy dyski maszyn wirtualnych. Jeśli nie może uzyskać dostępu do obsługiwanego woluminu, najpierw rozwiąż warstwę kontenera za pomocą odpowiednich narzędzi platformy lub specjalisty.
Oddziel naprawę kontenera od naprawy systemu plików
Jeśli dołączenie nadal nie powiedzie się, zapisz dokładny błąd i porównaj zweryfikowany wcześniej kontener lub eksport. Nie uruchamiaj poleceń naprawy, które modyfikują jedyną kopię. Naprawa na poziomie kontenera, łączenie punktów kontrolnych i naprawa systemu plików gościa to różne operacje z różnymi wymaganiami wstępnymi. Kopia zapasowa, która pomyślnie uruchomi maszynę wirtualną, może nadal wymagać sprawdzenia spójności na poziomie aplikacji dla baz danych i innych systemów transakcyjnych. Skoncentruj cel odzyskiwania na wymaganych danych, zamiast po prostu wyświetlać ikonę dysku.
Sprawdź wyodrębnione pliki i spójność aplikacji
Sprawdź zamierzone foldery użytkownika, najnowsze pliki i wszelkie dane aplikacji wymagane przez obciążenie. Otwórz kopie z niezależnego miejsca docelowego. W przypadku baz danych, magazynów poczty lub danych księgowych użyj kontroli spójności i przywracania obsługiwanej przez aplikację będącą właścicielem. Skopiowany plik bazy danych może być obecny i nadal nie nadawać się do użytku bez dzienników lub plików towarzyszących. Zapytaj właściciela aplikacji, które komponenty tworzą kompletny zestaw do odzyskania, zanim ogłosisz, że zadanie zostało zakończone.
Na przykład dołączenie podstawowego pliku VHDX sprzed kilku punktów kontrolnych może ujawnić pozornie zdrowy wolumin systemu Windows, któremu brakowało tygodni pracy. Następnym właściwym krokiem jest zachowanie i ocena łańcucha punktów kontrolnych lub przywrócenie spójnej kopii zapasowej, a nie zakładanie, że pliki zostały usunięte z bazy. Inny przypadek, w którym kompletny, samodzielny plik VHDX jest dołączony w trybie tylko do odczytu i zawiera niedawno usunięty dokument, może być odpowiedni do normalnego odzyskiwania plików z dostępnego obsługiwanego woluminu.
Pytania dotyczące niedostępnych plików VHDX
Czy nowo odsłonięty dysk powinien zostać zainicjowany? Nie, nie wtedy, gdy powinien już zawierać dane. Czy każdy VHDX można otworzyć niezależnie? NIE; różnice i relacje punktów kontrolnych mogą mieć znaczenie. Czy załącznik tylko do odczytu naprawia uszkodzenia? NIE; jest to metoda kontroli, która pomaga zachować kopię roboczą. Czy odzyskanemu VHDX można ufać wyłącznie ze względu na jego rozmiar? NIE; przetestuj kontener, system plików i wymagane dane aplikacji.
Kiedy powinieneś przestać? Zatrzymaj się, gdy łańcuch jest niepewny, sprzęt jest niestabilny lub proponowane działanie mogłoby zmodyfikować jedyny zachowany zestaw. Udokumentuj te ograniczenia i zdobądź odpowiednią wiedzę specjalistyczną w zakresie wirtualizacji lub odzyskiwania. Po zweryfikowaniu zaakceptowanych plików zachowaj oryginalny zestaw do czasu, aż właściciel potwierdzi kompletność i istnieje osobna kopia zapasowa odzyskiwania.
Przygotuj bezpieczny plan powrotu do zdrowia
Przed przetestowaniem metody odzyskiwania utwórz krótki zapis zdarzenia. Zapisz dokładny błąd, oryginalny folder, urządzenie, którego dotyczy problem i ostatni udany dostęp. Opisz zmianę, która bezpośrednio poprzedzała awarię. Najpierw zdecyduj, czy pliku brakuje, czy jest on po prostu nieczytelny. Następnie sprawdź, czy nie zawiedzie tylko jedna aplikacja, czy też Windows również nie utraci dostępu do dysku. Sytuacje te wymagają różnych rozwiązań. Przejrzysty zapis pomoże każdemu uniknąć powtarzania nieudanej naprawy. Daje także specjalistom przydatne dowody, jeśli potrzebujesz dalszej pomocy.
Przed rozpoczęciem wybierz osobne miejsce docelowe. Inny folder na dysku, którego dotyczy problem, nadal zależy od tego samego sprzętu. Zapisanie w tym miejscu może również spowodować nadpisanie usuniętej zawartości. Zamiast tego użyj innego zdrowego dysku fizycznego z wystarczającą ilością wolnego miejsca. Zezwól na dodatkowe miejsce, jeśli chcesz także zachować obraz dysku. Na komputerze służbowym postępuj zgodnie z zasadami organizacji dotyczącymi poufnych plików i szyfrowania. Trzymaj klucze odzyskiwania i hasła poza zrzutami ekranu. Wyraźnie oznacz źródło i miejsce docelowe, zwłaszcza gdy oba urządzenia mają podobną pojemność.
Rozpoznaj znaki ostrzegawcze dotyczące sprzętu
Zatrzymaj zwykłe rozwiązywanie problemów z oprogramowaniem, jeśli źródło klika, wielokrotnie się rozłącza lub działa niezwykle wolno. Na uwagę zasługuje również błędnie zgłoszona pojemność. Pełne skanowanie umożliwia odczytanie dużych części urządzenia. Ta aktywność może pogorszyć niewydolność fizyczną. Unikaj wielokrotnego ponownego uruchamiania, mając nadzieję, że urządzenie będzie dłużej widoczne. Zapisz jego model i objawy, a następnie poszukaj odpowiedniej pomocy w powrocie do zdrowia. Zweryfikowana kopia zapasowa może zapewnić najprostszą drogę do wymiennych danych. W przypadku plików, których nie można zastąpić, zachowaj źródło przed wykonaniem kolejnego eksperymentu.
Trzymaj oryginalne dowody oddzielnie od kopii roboczych. Jeśli możesz odczytać plik, którego dotyczy problem, skopiuj go w niezmienionej postaci do zdrowego miejsca docelowego. Oznacz tę kopię datą i źródłem. Utwórz kolejny duplikat w celu naprawy aplikacji. Jeśli kopiowanie powoduje błędy w odczycie, potraktuj je jako nowy dowód dotyczący urządzenia. Coraz bardziej agresywne polecenia naprawy nie rozwiązują każdego problemu sprzętowego. Zwykła kopia pliku nie jest obrazem sektora kontrolowanego. Przed przystąpieniem do intensywnego obrazowania lub skanowania poproś doświadczonego operatora o ocenę pogarszającego się stanu sprzętu.
Najpierw sprawdź dwie bezpłatne trasy odzyskiwania
Metoda 1: Historia pliku lub poprzednie wersje
- Znajdź oryginalny folder i sprawdź dostępne w nim kopie zapasowe poprzednich wersji lub historii plików.
- Wybierz wersję zarejestrowaną przed incydentem i otwórz ją lub skopiuj do wglądu.
- Przywróć kandydata na inny zdrowy dysk bez zastępowania bieżącego oryginału.
- Zastosuj test akceptacyjny dla konkretnego przypadku i zachowaj obie wersje do zakończenia przeglądu.
Historia plików i poprzednie wersje wymagają wcześniejszej kopii faktycznie zapisanej przez system Windows. Włączenie funkcji tworzenia kopii zapasowych po utracie nie może odtworzyć jej historii. Zacznij od folderu, w którym pierwotnie znajdował się plik. W systemie Windows kliknij ten folder prawym przyciskiem myszy i otwórz Właściwości. Sprawdź poprzednie wersje, jeśli Twój system oferuje tę zakładkę. Pusta lista oznacza, że ta trasa nie dostarczyła przydatnej migawki. Nie wyklucza to niezależnych kopii zapasowych, historii w chmurze, plików odzyskiwania aplikacji lub innych źródeł opisanych w tym artykule.
Porównaj każdą dostępną wersję z datą zdarzenia. Otwórz lub skopiuj kandydata przed zastąpieniem czegokolwiek. Późniejsza migawka może zawierać takie same uszkodzenia jak bieżący plik. W razie potrzeby podłącz ponownie właściwy dysk kopii zapasowej historii plików. Następnie przejrzyj pierwotną lokalizację za pomocą interfejsu przywracania systemu Windows. Wybierz inne miejsce docelowe, jeśli pozwala na to interfejs. Zachowaj zarówno bieżący plik, jak i przywróconego kandydata. Przed podjęciem decyzji, która wersja najlepiej spełnia cel odzyskiwania, przejrzyj ich zawartość.
Pobierz i przetestuj wersje w chmurze
Sprawdź historię chmury osobno, jeśli zsynchronizowałeś oryginalny plik. Użyj konta, które było właścicielem dokumentu. Przeglądaj dostępne wersje poprzez interfejs dostawcy i pobierz odpowiedniego kandydata. Zsynchronizowany folder może zawierać element zastępczy online, a nie cały plik lokalny. Upewnij się, że pobrany kandydat otwiera się w trybie offline. Porównaj także jego rzeczywistą zawartość, zamiast ufać dacie ostatniej modyfikacji. Synchronizacja niekoniecznie oznacza niezależną kopię zapasową. Może rozprzestrzenić przypadkowe nadpisanie na inne urządzenia.
Zastosuj test akceptacyjny dostosowany do konkretnego przypadku w przypadku każdego przywróconego kandydata. Sama oczekiwana nazwa pliku nie gwarantuje pomyślnego odzyskania. Zapisz źródło, datę, rozmiar i wynik testu dla każdej przydatnej wersji. Lokalne kopie zapasowe, historia w chmurze i pliki odzyskiwania aplikacji mogą zachować różne części pracy. Trzymaj tych kandydatów oddzielnie, dopóki nie zrozumiesz dzielących ich różnic. Zbyt wczesne kopiowanie danych może spowodować usunięcie przydatnych dowodów. Jeśli konieczna będzie rekonstrukcja, utwórz nowy plik roboczy ze zweryfikowanych kopii i zachowaj dane wejściowe.
Metoda 2: Kopia zapasowa systemu Windows lub obraz systemu
- Zidentyfikuj poprawną kopię zapasową systemu Windows lub obraz systemu i potwierdź jej datę i zakres.
- Zamiast przywracania w bieżącym systemie, korzystaj z obsługiwanego przywracania na poziomie plików lub bezpiecznego przeglądania obrazów.
- Wyodrębnij wymagane pliki i wszelkie niezbędne materiały towarzyszące do osobnego miejsca docelowego.
- Otwórz i zatwierdź przywrócone kandydatów, a następnie niezależnie wykonaj kopię zapasową zaakceptowanych wyników.
Druga bezpłatna trasa wykorzystuje istniejącą kopię zapasową systemu Windows lub obraz systemu. Potwierdź datę kopii zapasowej i komputer, na którym ją utworzono. Sprawdź, czy zestaw obejmuje dany folder lub wolumin. Kopia zapasowa z innego profilu może pominąć wymagane pliki. Jeśli kopia zapasowa korzysta z szyfrowania, znajdź jej prawidłowe hasło. Zachowaj cały zestaw w nienaruszonym stanie. Unikaj zmiany nazw komponentów lub usuwania katalogów, gdy interfejs nie może ich natychmiast wyświetlić. Zapisz problem i zastosuj metodę przywracania odpowiednią dla formatu kopii zapasowej.
Przywróć bezpiecznie wybrane pliki
Preferuj przywracanie na poziomie plików, jeśli narzędzie do tworzenia kopii zapasowych je obsługuje. Najpierw wybierz wymagane foldery i przywróć je na osobnym dysku. W przypadku zestawu zarządzanego za pomocą narzędzia Kopia zapasowa i przywracanie systemu Windows użyj opcji przywracania plików. Pełne odzyskiwanie systemu może zastąpić bieżący komputer. Operacja ta nie jest konieczna, gdy potrzebne są tylko wybrane dokumenty. Jeśli kopia zapasowa składa się z obrazu systemu, sprawdź zachowaną kopię za pomocą obsługiwanej metody. Odrzucaj monity o inicjalizację podczas przeglądania dysku, który powinien już zawierać dane.
Trzymaj wyodrębnionych kandydatów z dala od automatycznej synchronizacji podczas ich testowania. Zachowaj oryginalny zestaw kopii zapasowych przez cały czas trwania dochodzenia. Aplikacje mogą oferować naprawę dokumentu, aktualizację bazy danych lub konwersję prezentacji. Przetestuj te operacje na dodatkowych duplikatach i zapisz każdy wynik pod nową nazwą. Udana konwersja nie oznacza, że ocalał każdy oryginalny obiekt. Zaszyfrowane pliki mogą również wymagać certyfikatów i kluczy prywatnych. Złożona pamięć może wymagać plików nadrzędnych lub kilku powiązanych dysków. Przed zaakceptowaniem wyniku sprawdź wymagania specyficzne dla danego przypadku.
Poszukaj niezależnego źródła
Jeśli kopie zapasowe nie zawierają użytecznej kopii, zapisz wynik i wybierz inną uzasadnioną metodę. Powtarzanie tej samej renowacji nie może spowodować powstania innego pliku historycznego. Poszukaj niezależnego źródła, takiego jak wcześniejszy eksport lub wysłany załącznik. Pomocna może być także kopia zapasowa aplikacji lub zweryfikowane archiwum. Uzyskaj rzeczywisty plik, a nie zrzut ekranu lub podgląd. Przed wybraniem narzędzia do naprawy zidentyfikuj brakującą zawartość. Następnie sprawdź, czy narzędzie rozwiązuje ten konkretny problem. Samo dopasowanie rozszerzenia nie potwierdza przydatności.
Odzyskaj utracony plik za pomocą PandaOffice Drecov
Rozważ rozwiązanie PandaOffice Drecov, gdy potrzebujesz kolejnej kopii usuniętego lub utraconego pliku. Źródło przechowywania musi pozostać stabilne, czytelne i kompatybilne z zainstalowanym produktem. Sprawdź aktualnie obsługiwane formaty i interfejs. Odzyskiwanie plików nie zastępuje naprawy bazy danych aplikacji ani uzupełniania brakujących kluczy szyfrujących. Nie może również zagwarantować odtworzenia niekompletnej pamięci wielodyskowej. Nadpisane bajty mogą już nie istnieć. Jeśli obecny plik ma jedynie problem ze zgodnością, najpierw zakończ sprawdzanie odpowiednich aplikacji. Kolejna odzyskana kopia pomaga tylko wtedy, gdy rozwiąże faktyczną stratę.
Zainstaluj aplikację do odzyskiwania na zdrowym dysku. Wybierz inny dysk fizyczny dla odzyskanych danych wyjściowych. Normalne użycie dysku systemowego, którego dotyczy problem, może powodować zapisy w tle. Jeśli jest to praktyczne, uzyskaj dostęp do tego źródła jako pamięci dodatkowej z innego odpowiedniego środowiska Windows. Jeśli nie możesz go bezpiecznie zachować, poszukaj pomocy. Dysk SSD może odrzucić usunięte dane poprzez TRIM lub czyszczenie wewnętrzne. W związku z tym skanowanie nie może zagwarantować wcześniejszej wersji. Traktuj znajome nazwisko w wynikach jako kandydata, a następnie sprawdź rzeczywistą zawartość.
Krok 1: Wybierz obsługiwane źródło
Zidentyfikuj rzeczywiste źródło na podstawie nazwy urządzenia, pojemności, partycji i oryginalnego folderu. Wybierz to źródło w aplikacji do odzyskiwania. Sama litera dysku może wprowadzić w błąd po przeniesieniu dysków między komputerami. W przypadku braku pliku na dostępnym woluminie systemu Windows zacznij od tego woluminu lub dostępnego selektora lokalizacji. Pamięć wirtualna, szyfrowana, dynamiczna i wspólna wymagają specjalnych kontroli opisanych wcześniej. Przed skanowaniem sprawdź wymaganą metodę dostępu. Zwykły program do odzyskiwania niekoniecznie obsługuje nieobsługiwany kontener pamięci.
Przed rozpoczęciem ponownie sprawdź stabilność urządzenia i pojemność docelową. Zamknij aplikacje, które mogą edytować plik, którego dotyczy problem. Uruchom jeden proces odzyskiwania na raz, zamiast wykonywać konkurencyjne skany tego samego źródła. Przeczytaj dokumentację dotyczącą dowolnej opcji, której wpływ na oryginał jest niejasny. Skanowanie należy oddzielić od naprawy. Twoim celem jest odczytanie dostępnych danych i zapisanie kandydatów w innym miejscu. Zmiana tablicy partycji lub formatowanie źródła służy innemu celowi. Zachowaj oryginał na czas oceny wyników.
Krok 2: Zeskanuj i porównaj kandydatów
Wybierz odpowiedni skan dla obsługiwanego źródła. Niech to się skończy, dopóki urządzenie pozostanie zdrowe. Użyj dostępnych filtrów dla typu pliku, przybliżonej nazwy, rozmiaru i lokalizacji. W zrekonstruowanych plikach może brakować oryginalnych nazw lub folderów. Porównaj kilku kandydatów, zamiast ufać pierwszemu dopasowaniu. Starszy, nienaruszony dokument może być bardziej przydatny niż nowsza, uszkodzona kopia. W przypadku mediów wskazówką jest wiarygodny rozmiar i rozpoznawalny podgląd. Nie zastępują one pełnego sprawdzenia we wniosku właściciela.
Zatrzymaj się i ponownie oceń, czy urządzenie rozłącza się, wydaje nietypowe dźwięki lub kumuluje się błędy odczytu. Powtarzające się pełne skanowanie może obciążyć pogarszający się sprzęt. Zapisz informacje o skanowaniu w odpowiednim miejscu docelowym tylko wtedy, gdy oprogramowanie obsługuje tę funkcję. Rekord skanowania nie zawiera kopii zapasowej wszystkich danych źródłowych. Unikaj zmiany źródła pomiędzy skanowaniem a odzyskiwaniem. Późniejsze zapisy mogą unieważnić wcześniejsze wyniki. Najpierw znajdź małą reprezentatywną grupę, a następnie przetestuj ją, zanim poświęcisz czas i miejsce na większy wybór.
Krok 3: Wyświetl podgląd i odzyskaj na inny dysk
Wyświetl podgląd obsługiwanych kandydatów i zapisz wybrane pliki na innym dysku fizycznym. Zachowaj te dane wyjściowe w niezmienionej formie jako zapis odzyskiwania. Utwórz kolejną kopię roboczą w celu naprawy, konwersji lub dalszej edycji. Użyj wyraźnych nazw folderów dla źródła, daty skanowania i próby odzyskania. Zachowaj uszkodzony oryginał na czas dochodzenia. Niedostępny podgląd nie oznacza automatycznie, że plik nie nadaje się do użytku. Jeśli to możliwe, przetestuj odzyskaną kopię w odpowiedniej aplikacji. Obowiązuje również sytuacja odwrotna: sam pomyślny podgląd nie gwarantuje całkowitego odzyskania.
Zastosuj testy specyficzne dla przypadku do odzyskanych kopii. Jeśli brakuje treści, sprawdź innego historycznego lub odzyskanego kandydata. Zmiana nazwy rozszerzenia nie może odtworzyć brakujących bajtów. Powtarzanie identycznej naprawy na identycznych danych wejściowych również ma ograniczenia. Zatrzymaj się, gdy dostępne metody nie dostarczają już użytecznych dowodów. Zastanów się, czy specjalistyczna, niezależna kopia zapasowa lub rekonstrukcja to wiarygodny kolejny krok. Zachowaj źródło i przydatne wyniki cząstkowe. Ukończone skanowanie to nie to samo, co ukończone odzyskiwanie.
Przed zaakceptowaniem odzyskiwania sprawdź kompletność
Przed wymianą danych produkcyjnych sprawdź kompletność. Sprawdź materiał, który ma największe znaczenie, a nie tylko sprawdzaj, czy plik się otwiera. W stosownych przypadkach porównaj sumy lub liczbę elementów. Przetestuj próbki z różnych części odzyskanej kolekcji. W otwieralnym pliku może nadal brakować arkuszy, wiadomości, obrazów lub ostatnich wersji. Rejestruj ostrzeżenia dotyczące naprawy aplikacji. Zapisz naprawiony wynik pod nową nazwą i porównaj go z zachowanym kandydatem. Zachowaj raport aplikacji lub dziennik napraw obok kopii roboczej.
Podczas sprawdzania kolekcji należy używać reprezentatywnych próbek. Testuj małe i duże pliki, starsze i nowsze wersje oraz różne formaty. Otwórz elementy z kilku folderów. Jeśli masz wiarygodne referencje, porównaj rozmiary plików i skróty kryptograficzne. Dopasowane skróty ustalają, że dwa pliki zawierają identyczne bajty. Nie ustalają, czy nieznany odzyskany plik zawiera zamierzoną pracę. Bez wiarygodnych referencji sprawdź samą treść. Połącz kontrole techniczne z kryteriami akceptacji pierwotnego zadania.
Zachowaj dokumentację zdarzenia i oryginalne kandydatury do czasu, aż właściciel zaakceptuje odzyskanie. W przypadku danych biznesowych zaangażuj osobę znającą treść. Technik może potwierdzić otwarcie skoroszytu. Jego właściciel może rozpoznać brakującą formułę lub nieaktualne dane wejściowe. Przed zastąpieniem udostępnionej kopii wykonaj nową kopię zapasową zaakceptowanego wyniku. Dopiero wtedy ponownie podłącz automatyczną synchronizację, jeśli to konieczne. Ta sekwencja zmniejsza ryzyko nadpisania odzyskiwania przez starszą zsynchronizowaną wersję. Wyraźnie dokumentuj wszelkie nierozwiązane luki.
Co musi obejmować pomyślny wynik
Wymagane pliki pochodzą z zamierzonego spójnego punktu przywracania i przechodzą kontrolę zarówno na poziomie pliku, jak i odpowiedniej aplikacji.
Zapobiegnij tej samej stracie podczas następnej zmiany
Po odzyskaniu usuń pierwotną przyczynę, korzystając ze zweryfikowanej kopii zapasowej. Wymień zawodną pamięć masową i w razie potrzeby popraw przepływ pracy aplikacji. Spraw, aby plan tworzenia kopii zapasowych obejmował rzeczywiste foldery i pliki towarzyszące. Zachowaj co najmniej jedną kopię odzyskiwania niezależną od źródła i konta synchronizacji. Zaplanuj mały test przywracania, zamiast polegać tylko na komunikacie o stanie kopii zapasowej. Otwórz przywrócone dane w aplikacji, która będzie z nich korzystać. Sama lista folderów nie stanowi użytecznej kopii zapasowej.
Udokumentuj wybraną wersję, miejsce docelowe, wyniki walidacji i pozostałe limity. Chroń dane uwierzytelniające, klucze i prywatne dokumenty w odpowiednich lokalizacjach. Poczekaj przed wymazaniem lub ponownym wykorzystaniem oryginalnej pamięci. Najpierw umieść zaakceptowany wynik w więcej niż jednym bezpiecznym miejscu. Poproś właściciela o potwierdzenie, że wymagana zawartość jest kompletna. Jeżeli czegoś brakuje, należy zachować źródło do ewentualnej specjalistycznej oceny. Wyraźny punkt zatrzymania chroni użyteczny wynik częściowy przed niepotrzebnymi eksperymentami. Zachowaj zapis odzyskiwania wraz z zaakceptowaną kopią zapasową.
Powiązane zasoby odzyskiwania
Aby zapoznać się z odpowiednim typem przechowywania lub dokumentu, zapoznaj się z tymi przewodnikami odzyskiwania: Odzyskiwanie dysku twardego, Odzyskiwanie partycji, Odzyskiwanie sformatowanych danych.
Aby zapoznać się z powiązanym problemem i jego diagnozą, przeczytaj: powiązany przewodnik odzyskiwania.
Przed zmianą źródła sprawdź aktualne wytyczne dotyczące platformy: oficjalna dokumentacja.
