Wiedza Drecov

Jeśli dysk PC ma NTFS, macOS często go odczyta, ale zwykły zapis jest ograniczony. Skopiuj pliki, potem wybierz exFAT do współdzielenia lub APFS tylko dla Mac.

Szybki format odbudowuje metadane, ale nie jest bezpiecznym kasowaniem; odzysk może być możliwy do czasu nadpisania sektorów. Przestań używać dysku, odzyskaj dane i formatuj tylko potwierdzony cel.

Nowoczesne HDD i SSD są formatowane niskopoziomowo w fabryce; użytkownik zwykle potrzebuje systemu plików. Jeśli dane są ważne, nie używaj nadpisywania, Secure Erase ani Sanitize przed odzyskiem.

Ustal, czy skoroszyt nadal jest otwarty i czy usunięcie zapisano, zachowaj bieżącą kopię w bezpiecznym miejscu, a brakujący arkusz przenieś z właściwej wcześniejszej wersji pliku.

Ustal usługę i właściciela, sprawdź kosz, historię oraz kopie serwera, a lokalny dysk skanuj wyłącznie wtedy, gdy pełny plik naprawdę na nim istniał i został usunięty.

Zidentyfikuj właściwe urządzenie poleceniem lsblk, odmontuj partycję i wybierz ext4 do zwykłego użycia, chyba że potrzebujesz XFS lub Btrfs. Odzyskaj pliki przed mkfs.

Dla dysku systemowego Windows 7 zwykle wybiera się NTFS; przy nośniku wymiennym sprawdź obsługę exFAT. Najpierw wykonaj kopię i potwierdź pojemność oraz numer dysku.

Do zwykłego formatowania zacznij od wbudowanego narzędzia dyskowego, które pokazuje cel, schemat partycji i system plików. Program zewnętrzny wybierz tylko dla konkretnej funkcji, po odzyskaniu danych.

Wybierz exFAT, gdy zewnętrzny HDD ma obsługiwać duże pliki na nowych Macach i PC. FAT32 zostaw dla starszych urządzeń, a NTFS lub APFS dla jednej głównej platformy.

W Windows 10 użyj Zarządzania dyskami dla zwykłego HDD danych: NTFS tylko dla Windows lub exFAT do współdzielenia. Potwierdź model i pojemność, nie samą literę.